iPad two finger scrolling:
plaats één vinger in de witte ruimte en sleep de tweede vinger omhoog/omlaag.

Expositie 2008-2009
Expositie 2008-2009
1 februari t/m 22 maart 2009 - Ken'ichiro Taniguchi en Yvonne van de Griendt
 
Ken'ichiro Taniguchi (J): 'Hecomi #16' 

Ladenkastproject (t/m 22 februari 2009): Patrick Mangnus, Eleonore de Ruuk, Olphaert den Otter, Ton van Os, Francis Konings, Hans van der Ham, Hiromi Cawahigashi, Alicja Werbachowska, Pieter Bijwaard
 
 
 
 
Yvonne van de Griendt, 'Maskerade', 2008, 12.5 x 17.5 cm. op A3, kleurpotlood / papier
 
[ text in english below ]

Ken'ichiro Taniguchi is geboren op het eiland Sapporo, Japan, waar een koud klimaat heerst en zon en sneew het landschappelijk beeld bepalen. Bekend met de zeekrab, die huist in holtes van rotsblokken, raakt Ken'ichiro gefascineerd door blutsen en openingen in wanden of vloeren van gebouwen. De vormen daarvan - inmiddels wereldwijd gezocht en gevonden - zijn d.m.v. 'rubbings' op papier overgenomen en vervolgens in dun geel plastik plaatmateriaal uitgezaagd. De zo verkregen 'wolkachtige' onregelmatige silhouetten zijn op verschillende plaatsen recht doorgezaagd en de delen ervan met kleine Japanse kamerschermscharnieren aan elkaar gezet. Zo ontstonden gele objecten, drie-dimensionale architecturale composities, beweegbaar, eventueel speelgoed voor volwassenen (japans: 'hecomi', engels: 'dent', ned.: 'opening' of 'bluts').
        In musea en galeries worden de gele objecten op witte wanden getoond - dit herinnert aan het land van herkomst: geel als de kleur van zonlicht, dat zo prachtig past bij het wit van sneeuw - zoals op Sapporo. De autonome objecten kunnen als een historische 'teruggave' worden teruggeplaatst op de oorspronkelijke vindplaats. De vindpIaats kan ook een plek van terugkeer zijn om een vorm passend te maken, wat bij steeds complexere, uiterst verfijnde vormen herhaaldelijk voorkomt. In de expositie op de ART Rotterdam 2009 worden objecten getoond die in Rotterdam hun vindplaats hebben: de schetsen van 'hecomi', opgespoord in de drie maanden van het verblijf als 'artist in residence' en getoond in de ateliers van Duende, zijn inmiddels van de silhouetten in autonome werken omgezet in opvouwbare sculpturen.
 
Tevens publicatie:  Ken'ichiro Taniguchi, topografische kaart van de stad Rotterdam
met 100 vindplaatsen voor "Hecomi", werkperiode april-juni 2008,
100 x 141.6 m., tweezijdig vierkleuren (opl. 50 in rol, 200 gr. papier;
opl. 200 gevouwen tot B5-formaat, 90 grams papier).
Uitgave Phoebus Rotterdam 2009, ISBN 90-75593-16-7.
 
 
 
 
Ken'ichiro Taniguchi was born on the island of Sapporo, Japan, where a cold climate reigns and sun and snow determine the look of the landscape. With a knowledge of the sea crab, which lives in the holes in rocks, Ken'ichiro became fascinated with the dents and openings in the walls and floors of buildings. These forms - in the meantime, looked for and found worldwide - are by means of 'rubbings' transferred onto paper and then sawn out of  thin yellow plastic sheets. The resulting irregular 'cloudlike' silhouettes are sawn through in straight lines and the parts are connected to each other using little Japanese folding screen hinges. This gives rise to yellow objects, three dimensional architectural compositions, with moving parts, possible toys for adults (Japanese: 'hecomi', English: 'dent', Dutch: 'opening' or 'bluts').       
        In museums and galleries the yellow objects are shown on white walls - a reminder of the country of origin: yellow, being the colour of sunlight that so beautifully goes with the white of  snow - just like on Sapporo. The autonomous objects can be sort of  historically 'restored' to their original finding place. The finding place can also be a place of return to make a form fit, which by increasingly complex, extremely refined forms repeatedly happens. In the exhibition at ART Rotterdam 2009, objects are shown which have their finding place in Rotterdam; the 'hecomi' sketches, searched for during a three month stay as 'artist in residence' and shown in the Deunde studios, have since had their silhouettes transformed into autonomous works as folding sculptures.
 
Simultaneous publication: Ken'ichiro Taniguchi, topographical map of the city of Rotterdam,
with 100 finding places for "Hecomi", working period april-june 2008,
100 x 141.6 cm., on both sides full color (ed. of 50 in roll on 200 gr. paper;
ed. of 200, folded to B5-format, 90 gr. paper).
Published by Phoebus Rotterdam. ISBN 90-75593-16-7.


[ tekst / text 10/08 - Mirjam de Winter ]
 
 
Close [X]
de pagina wordt ingelezen...

 

VANDAAG 

 

Nagenieten van een fantastische  televisiedocumentaire over Willy de Sauter, gemaakt door Canvas tv, uitgezonden afgelopen zondagavond. Op het puntje van onze stoel hingen wij aan zijn lippen, zochten met Willy in het atelier naar de glans in zijn werk en werden via een opmerking over Arte Povera meegevoerd naar Castello di Rivoli om daar in een expositie meer werk en de reacties daarop te zien. Wij hoorden ontroerende anekdotes, belangrijk in zijn leven, relevant voor het werk. De vraag die blijft hangen: hoe kan het dat eenvoud zo goed is?

Gisteren en eergisteren aan de RE/PLY kunstbeurs opgebouwd. Enkele zeer elegante en spannende ruimtes ingericht: 'On the waterside' is een genot, met een inkt-getekende golf van Bernadette Beunk, de polyesther boten die uit de muur de ruimte in lijken te varen van Amparo Sard, de vituose geel-groen-grijze aquarellen, hand- en vingergeschilderd door Eva-Maria Schön, het prachtige gele hecomi-kunstwerk van Kenichiro Tanguchi. In een apart kabinet levendige-verstilde werken van Johan van Oord, Willy de Sauter, Joachim Bandau. Boven, in een ruimte, met veel ramen uitziend op de Maas, is met de werken van Regula Maria Müller - een scepter van glas en koraal met glazen vat waarin gouden rinkelbellen - en van Simon Benson - een piezogravure van een berglandschap in mauveachtig bruin met weerspiegeling in een meer, waarin een tekst in wit 'In My Mind' is uitgesneden -; met deze werken is een reflectieve, bijna alchemistische sfeer ontstaan. Daar zijn ook werken van George le Roy, Yvonne van de Griendt, Michael Toenges, Bea Emsbach, Mark Cloet. Verweg, achter restaurant en feestruimte (wat gaat de RE doen?) de dubbelexpositie 'Night/Light': in een totaal verduisterde ruimte van 3 vierkante meter lichten witte tekstwerken van Simon Benson op in blacklight. Zijn 'Verwandtlung' en 'Aus Unruhigen Träumen Erwachend' (Kafka) creëren samen met de witte papieren afgietsels van handen van Sard een misterieuze, bijna makabere atmosfeer - maar toch blacklight, techniek, cool. Direct daarnaast in de over-lichte hoekzaal die voor de helft ramen op de rivier heeft, de 'Paint it Black' van Martijn Sandberg, de glasschilderingen met teksten die poëtische benamingen van kleuren zijn, van Bernard Villers, die hun schaduwen op de muur werpen en de objecten met glazen knikkers in de installatie van Piet Dirkx, die een lichtgevende zuil in de ruimte vormen. Het witpapieren gordijn van Dominique de Beir, bewerkt met carbon en vele perforaties m.b.v. spelden en spijkers, hangt nu meditatief stil - Japans, lijkt het - voor de ramen. 


Een grote tegenstelling: de RAW EXPO Sculpture wordt in de ruige omgeving van de Fenixloods, Katendrecht,georganiseerd. Curator Piet de Jonge maakt een voetbalveld groot aan sculpturen. Er zijn geen schotten of standwanden. Puur sculptuur. Er wordt nu dag en nacht opgebouwd, verlichting door grote stralers per werk van bovenaf. Er wordt een diner georganiseerd, waar de kunstenaars mensen in groepen verdeeld meenemen naar hun werk en 5 minutes talks houden. Zelf ben ik uitgenodigd om in de expositie met vijf kunstenaars deel te nemen: Toine Horvers maakt een geluidsinstallatie, over de hele ruimte; aan pilaren zal via kleine speakers de stem van Toine Horvers te horen zijn die mensen uit Rotterdam Zuid beschrijft: 'Dordtselaan Portraits'. Paul de Kort legt de ORBIT neer, een cirkelvormige scultuur, ø 2m., bestaande uit gegoten loodstaven - waarbij de openingen tussen de loodstaven een regelmatig puntenpatroon vertonen, zodat het gevoel ontstaat dat alles op zijn goede, natuurlijke plek ligt. Gilbert van Drunen paste met nieuwe teksten zijn 'Rimming the World' installatie aan, die bestaat uit draaiende bone china porceleinen globes (made in EKWC), met zwart keramisch krijt betekend en van teksten voorzien die veelal betrekking hebben op economie, wereldpolitiek en religie, h3 x b3.50 x l 7 m. Pjotr Müller heeft zijn 'Rietveld als pastelkleurig universum - tussen spel en religie' opgesteld als een karavaan die schuin door een gedeelte van de ruimte trekt, voor kenners en liefhebbers is dit werk een mèr à boire aan referenties binnen de tradities van architectuur en sculptuur. Tot slot staat daar in alle eenvoud en pracht, heel fragiel en verfijnd, in de meest ruige tentoonstellingsplek denkbaar, temidden van ruim honderd andere sculpturen: een tafel van Willy de Sauter in blank hout met witte krijtlagen bedekt, waarop panelen met diepglanzende witte krijtlagen zijn neergelegd. 


mdw  -  1 februari 2012