iPad two finger scrolling:
plaats één vinger in de witte ruimte en sleep de tweede vinger omhoog/omlaag.

Bea Emsbach (D)
Bea Emsbach (D)
    

 

Bea Emsbach, tekeningen in rode inkt, gemaakt met 'Kolbenfüller' (vulpen met zuiger), A4, uit de expositie "Tarnhaut", 2009



    

 

Bea Emsbach, tekeningen in rode inkt, A4, uit de expositie "Tarnhaut", 2009



 

Bea Emsbach, detail expositie "Tarnhaut", 2009, met rode inkttekeningen en werken in buxusblad



    

 

Bea Emsbach, twee sculpturen, 2002, buxusblad en babykleding/lijm



     

 

Bea Emsbach, 'Ex voto', 2005, buxusblad en gummihandschoen/lijm; detail expositie "Tarnhaut", 2009, met rode inkttekeningen en werken in buxusblad

 

  

 

Bea Emsbach, 'Haushaut', 2009, tekening rode inkt, A4; detail tekening 2009 [jaagster]; 'Bioprobe', 2006, buxusblad op spieraam, ca. 0.20 x 0.25 m.




     

 

Bea Emsbach, 'Femme Sauvage' en 'Hermaphrodite', 2008, pvc, ca. 25 cm.; rode inkttekening, A4, 2009, 'Tarnhaut - Blicke'.




'EENMALIG'  -  Bea Emsbach

 

een project n.a.v. een idee van Rotterdamse galeries:

kunstenaars maken werken van 100 euro, unica of in een oplage van 10 tot 100.

 

klik op een foto om verder te gaan

 

 

 

 

 

 

 

 

  

  



 

Bea Emsbach, uit de expositie "Nährkleid' 2007: tekeningen A3 in rode inkt op papier

 

 



 

Bea Emsbach, expositie "Nährkleid' 2007: tekeningen A4, rode inkt op papier


 
 
Bea Emsbach, deelname expositie 'over beeldende kunst en taal', 2008:
werk in gegoten latex, in houten kist, 1999, 'Er Ists' [gedicht van Eduard Mörike (1804-1875)]:
ER ISTS
Frühling lässt sein blaues Band  /  wieder flattern durch die Lüfte;
Süße, wohlbekannte Düfte  /  Streifen ahnungsvoll das Land.
Veilchen träumen schon,  /  Wollen balde kommen.
- Horch, von fern ein leiser Harfenton!  /  Frühling, ja du bists!
Dich hab ich vernommen!



 

Bea Emsbach, tekeningen in rode inkt, uit de reeks 'Fremde Frauen': A3

 


 

Bea Emsbach, tekeningen in rode inkt, uit de reeks 'Fremde Frauen': v.l.n.r. A3, A3 (collectie Teylers Museum Haarlem).

Bea Emsbach, uit de expositie "Nährkleid' 2007: tekeningen A3 in rode inkt op papier

 

 

 

 

Sie thronen in Baumkronen, Blätter und Äste sprießen Ihnen wie Haare aus den Köpfen. Sie ringen miteinander und vollführen rituelle Tänze, deren Sinn uns verborgen bleibt. "Fremde Frauen" nennt Bea Emsbach ihre neueste Werkserie, deren  Protagonistinnen an mythische Amazonen erinnern. Wie bereits auf älteren Zeichnungen, taucht auch hier wieder ein charakteristisches gefäßartiges Leitungssystem auf, das die Figuren miteinander verbindet und sie zugleich  aneinander kettet. Technoide und zugleich archaisch anmutende Schaltapparate bilden Schnittstellen zwischen den Leitungen und garantieren den Energiefluss. Die Figuren hängen am Tropf dieser Systeme und es bleibt unentschieden, ob die Infusionen Energie zuführen oder Energie abzapfen. Darüber hinaus ist dieses sich selbst generierende System nicht nur Energie-Spender, sondern Kommunikationssystem im Generellen. Welche Signale die Männer - ja es gibt sie tatsächlich im Reich der Amazonen - in ihren Erdlöchern mit den Kopfhörern auffangen? Kommen diese Signale von den Bäumen oder den Baumfrauen? Wieder einmal lässt uns die Künstlerin im Ungewissen. In den Baumfrauen scheint sich vordergründig der Wunsch nach einem paradiesischen  Naturzustand zu spiegeln. Wenn man aber genauer hinsieht, dann erkennt man, dass dieser Zustand durchaus seine Tücken hat. Denn auch dieser Naturzustand bedarf  offensichtlich der Infusion, er kommt auf Krücken daher und nur allzu oft scheinen die  Geschöpfe geradezu an die Bäume gekettet. Das erfundene Universum von Bea Emsbach generiert sich selbst, aber seine Bewohner kommen offenbar nicht ohne körperliche Blessuren davon. Utopie und Albtraum, Sehnsucht und Intensivstation liegen auf den Zeichnungen von Bea Emsbach dicht beieinander. Die Zeichnungen Bea Emsbachs erinnern in ihrer Grandezza in ihrer Ausführung stets an Vorbilder aus der Renaissance. Und wie die Künstler aus der Renaissance agiert auch hier die Künstlerin als Forscherin. Doch wenn damals das Verhältnis von Mensch und Natur neu vermessen wurde - und zwar zugunsten des Menschen -, so scheint dieses Selbstbewusstsein heute mehr und mehr fragwürdig, ja nicht mehr haltbar. Die geklonten Wesen von Bea Emsbach jedenfalls sind Abhängige - voneinander und vom System.

 

Christian Kaufmann, tekst in catalogus "Bea Emsbach, Fremde Frauen", Künstlerhaus Schloß Balmoral, 2004

 

Drawing

 

Drawing is a kind of `power station` for my art work. The sculptural objects I do, are related to the drawings without the drawings being sketches for them. Before I started on sculpture and installation, I just concentrated on linear drawing, which still is the central issue of my work. It is an autonomous way of densifying ideas and filling them with interior pressure and obsession. At the same time kind of hermetic and subjective and being part of an auto poetic cosmology the images are resulting from my research in the history of european art and mythology, It is especially the reflection of the psychological aspects of human condition that interests me, and the way certain images reappear throughout time and in different context. Shared by the common subconscious, the ideas of Science, science fiction and religious beliefs are related to each other at their extreme poles.
As I am fascinated by ideas and motives derived from cultural and art history, alchemy, religious and superstitious beliefs as well as psychology, science and science fiction, there is a period of some hundred years of imagery as a brain pool.
As the line is a timeless means of expressing ideas, it turned out to be an ideal instrument for my work. Even if the line seems to be quite conceptual, my process of drawing is also based on the subconscious. (I hardly do any sketches before I start working on certain ideas and structures grow in the process of drawing) Certain ideas and symbols are emerging in different connotations throughout time and originate from our subconscious. My drawings are done almost exclusively in red ink with a classic fountain pen. It is the antagonistic concept of the red colour that fascinates me.
It combines the impression of blood and metabolic functions with the simple beauty of a bright extrovert colour. Deep bloody red is disturbing in a psychological way as well as stimulating and obsessive.
It is fascinating for me to work with this strong antagonism between the introvert density of the line and the expressiveness of extrovert colour.

 

BEA EMSBACH  2007

 

 

werk van Bea Emsbach bevindt zich in de collecties van:
Museo Arte Contemporanea, Santiago de Compostela (Spanien)
Kunsthalle Kiel, Graphisches Kabinett
Oberösterreichisches Landesmuseum
Sammlung der Deutschen Bank
Sammlung des Landes Hessen (Ministerium für Wissenschaft und Kunst)
Sammlung des Landes Rheinland-Pfalz
Kunsthalle Hamburg

Close [X]
de pagina wordt ingelezen...

 

VANDAAG 

 

Nagenieten van een fantastische  televisiedocumentaire over Willy de Sauter, gemaakt door Canvas tv, uitgezonden afgelopen zondagavond. Op het puntje van onze stoel hingen wij aan zijn lippen, zochten met Willy in het atelier naar de glans in zijn werk en werden via een opmerking over Arte Povera meegevoerd naar Castello di Rivoli om daar in een expositie meer werk en de reacties daarop te zien. Wij hoorden ontroerende anekdotes, belangrijk in zijn leven, relevant voor het werk. De vraag die blijft hangen: hoe kan het dat eenvoud zo goed is?

Gisteren en eergisteren aan de RE/PLY kunstbeurs opgebouwd. Enkele zeer elegante en spannende ruimtes ingericht: 'On the waterside' is een genot, met een inkt-getekende golf van Bernadette Beunk, de polyesther boten die uit de muur de ruimte in lijken te varen van Amparo Sard, de vituose geel-groen-grijze aquarellen, hand- en vingergeschilderd door Eva-Maria Schön, het prachtige gele hecomi-kunstwerk van Kenichiro Tanguchi. In een apart kabinet levendige-verstilde werken van Johan van Oord, Willy de Sauter, Joachim Bandau. Boven, in een ruimte, met veel ramen uitziend op de Maas, is met de werken van Regula Maria Müller - een scepter van glas en koraal met glazen vat waarin gouden rinkelbellen - en van Simon Benson - een piezogravure van een berglandschap in mauveachtig bruin met weerspiegeling in een meer, waarin een tekst in wit 'In My Mind' is uitgesneden -; met deze werken is een reflectieve, bijna alchemistische sfeer ontstaan. Daar zijn ook werken van George le Roy, Yvonne van de Griendt, Michael Toenges, Bea Emsbach, Mark Cloet. Verweg, achter restaurant en feestruimte (wat gaat de RE doen?) de dubbelexpositie 'Night/Light': in een totaal verduisterde ruimte van 3 vierkante meter lichten witte tekstwerken van Simon Benson op in blacklight. Zijn 'Verwandtlung' en 'Aus Unruhigen Träumen Erwachend' (Kafka) creëren samen met de witte papieren afgietsels van handen van Sard een misterieuze, bijna makabere atmosfeer - maar toch blacklight, techniek, cool. Direct daarnaast in de over-lichte hoekzaal die voor de helft ramen op de rivier heeft, de 'Paint it Black' van Martijn Sandberg, de glasschilderingen met teksten die poëtische benamingen van kleuren zijn, van Bernard Villers, die hun schaduwen op de muur werpen en de objecten met glazen knikkers in de installatie van Piet Dirkx, die een lichtgevende zuil in de ruimte vormen. Het witpapieren gordijn van Dominique de Beir, bewerkt met carbon en vele perforaties m.b.v. spelden en spijkers, hangt nu meditatief stil - Japans, lijkt het - voor de ramen. 


Een grote tegenstelling: de RAW EXPO Sculpture wordt in de ruige omgeving van de Fenixloods, Katendrecht,georganiseerd. Curator Piet de Jonge maakt een voetbalveld groot aan sculpturen. Er zijn geen schotten of standwanden. Puur sculptuur. Er wordt nu dag en nacht opgebouwd, verlichting door grote stralers per werk van bovenaf. Er wordt een diner georganiseerd, waar de kunstenaars mensen in groepen verdeeld meenemen naar hun werk en 5 minutes talks houden. Zelf ben ik uitgenodigd om in de expositie met vijf kunstenaars deel te nemen: Toine Horvers maakt een geluidsinstallatie, over de hele ruimte; aan pilaren zal via kleine speakers de stem van Toine Horvers te horen zijn die mensen uit Rotterdam Zuid beschrijft: 'Dordtselaan Portraits'. Paul de Kort legt de ORBIT neer, een cirkelvormige scultuur, ø 2m., bestaande uit gegoten loodstaven - waarbij de openingen tussen de loodstaven een regelmatig puntenpatroon vertonen, zodat het gevoel ontstaat dat alles op zijn goede, natuurlijke plek ligt. Gilbert van Drunen paste met nieuwe teksten zijn 'Rimming the World' installatie aan, die bestaat uit draaiende bone china porceleinen globes (made in EKWC), met zwart keramisch krijt betekend en van teksten voorzien die veelal betrekking hebben op economie, wereldpolitiek en religie, h3 x b3.50 x l 7 m. Pjotr Müller heeft zijn 'Rietveld als pastelkleurig universum - tussen spel en religie' opgesteld als een karavaan die schuin door een gedeelte van de ruimte trekt, voor kenners en liefhebbers is dit werk een mèr à boire aan referenties binnen de tradities van architectuur en sculptuur. Tot slot staat daar in alle eenvoud en pracht, heel fragiel en verfijnd, in de meest ruige tentoonstellingsplek denkbaar, temidden van ruim honderd andere sculpturen: een tafel van Willy de Sauter in blank hout met witte krijtlagen bedekt, waarop panelen met diepglanzende witte krijtlagen zijn neergelegd. 


mdw  -  1 februari 2012